EARL THOMAS
Nazwanie Earla Thomasa „piosenkarzem bluesowym” to trochę tak, jakby powiedzieć, że Coltrane był saksofonistą. Lub, jakby nazwać B.B. Kinga gitarzystą. Nie da się akuratnie opisać tej klasy artystów używając tak ograniczonego słownictwa. To artyści wymykający się kategoryzacji, ponieważ wychodzą poza ustalone ogólnie ramy. Dla reszty z nas instrument to kwestia stroików, strun, czy strun głosowych. Dla artystów tej klasy instrument jest przedłużeniem ich życia – namacalnym przejawem ich duszy.
Earl Thomas ma imponujący instrument i wie jak zręcznie go używać. Ta umiejętność wokalna zrodziła się z czegoś więcej niż z klasycznego wykształcenia w college'u. Wywodzi się z przeszłości, z jego rodzinnych stron.
Urodził się w amerykańskim stanie Tennessee w muzycznej rodzinie. Jego matka była śpiewaczką gospel, a ojciec, choć w sercu był bluesmanem, służył w marynarce wojennej Stanów Zjednoczonych, aby utrzymać rodzinę. Jego rodzice zaszczepili i pielęgnowali w Earlu miłość do soulu, gospel i bluesa. Uczęszczając do międzynarodowych szkół jako nastolatek, miał również kontakt z rock & rollem. Wszystkie te wpływy można usłyszeć dziś w jego muzyce, ale jego muzyczne korzenie sięgają głębiej; sięgają pól bawełny Południa USA – tych samych, z których wywodzili się Muddy Waters, BB King, Ike Turner, James Brown i wielu innych.
Earl Thomas
Earl Thomas
Soulshine
You've Got Me
Earl Thomas "Soulshine" @ Blues Alive Sumperk
Earl Thomas "Lead A Horse To Water"
Earl Thomas – SOUL SHINE – Blues Roots & Song 2018
Earl Thomas & Jesse Johnson "Standing in the Rain Live from Higher Ground, San Diego Music
Earl Thomas – SOME KIND OF SONG – Blues Roots & Song 2018
TRAVELLIN' BROTHERS - Feat. EARL THOMAS / Tennessee Whiskey / OFFICIAL VIDEO
Dzięki ciężkiej pracy i kilku przypadkowym koneksjom Earl doświadczył chrztu bojowego jako artysta dzięki przełomowemu występowi na Montreux Jazz Festival. Jego pierwszy album „Blue Not Blues” powstał w ramach szkolnego projektu. Wraz z producentem Philipem C. Woottonem postanowili nagrać LP. Znaleźliśmy książkę zatytułowaną Jak zrobić i sprzedać album autorstwa Dianne Sward Rappaport – wspomina Earl. Postępowaliśmy zgodnie z instrukcjami od pierwszej strony pierwszego rozdziału aż do samego końca. Kopia albumu trafiła na biurko impresario-weterana Herba Cohena w wytwórni Bizarre Straight Records, która w efekcie natychmiast podpisała z Earlem kontrakt. Wkrótce pierwsza płyta Earla, zremasterowana i przepakowana, ukazała się ponownie, tym razem jako „Blue Not Blues”. Jak mówią, reszta jest historią...
W drodze na szczyt Earl występował w wielu miejscach przed niewiarygodnie różnorodną publicznością – od lokalnych amerykańskich klubów po europejskie festiwale bluesowe, rockowe i soulowe. Wykazał się też darem zręcznego pisania piosenek; jego kompozycje były wykonywane przez takich kultowych wykonawców, jak Etta James, Tom Jones i Solomon Burke. Earl wszędzie gdzie się pojawia, prezentuje swój unikalny styl, łączący blues rockowy soul i coś czego nie da się zdefiniować. Wpływ Tiny Turner jest oczywisty, ale jest coś jeszcze… magia?
EARL THOMAS FEAT. SISTER LEOLA
Earl Thomas zawsze powtarza, że gospel jest fundamentem bluesa. W jego przypadku to nie teoria, tylko biografia: ojciec był bluesmanem, matka śpiewała w kościele, a on wychował się dokładnie pomiędzy nimi — w domu w Pikeville w Tennessee, gdzie sacrum i profanum dzieliły ten sam salon. Projekt „Earl Thomas feat. Sister Leola" to powrót do tego punktu wyjścia.
Sister Leola to żeński zespół wokalny, który towarzyszy Thomasowi w jego gospelowym repertuarze — głosy od sopranu po kontralt, ustawione tak, jak ustawiało się chóry w południowych kościołach: bez elektroniki, bez sztuczek, na czystej harmonii i sile płuc. Razem sięgają po klasykę czarnej muzyki sakralnej — „Strange Things Happening Every Day" Sister Rosetty Tharpe, „How I Got Over" Clary Ward i Mahalii Jackson, „It's Gonna Rain", „Twelve Gates to the City", „Old Landmark" — ale grają to po swojemu, z bluesowym ciężarem i soulową frazą lat 70.
Zapis tego programu ukazał się jako album „Live in London", zarejestrowany w legendarnym londyńskim Ronnie Scott's Jazz Club. Blues Blast Magazine opisał go jako eksplozję dźwięku bliższą sobotniemu namiotowemu revivalowi na amerykańskim Południu niż koncertowi w klubie jazzowym. W sierpniu 2026 roku Thomas wraca do Ronnie Scott's z tym samym programem — a między londyńskimi datami zagra w Polsce.
